vvdes_banner_05.jpg
DES VR1 – SVVN VR1 5-0

Zaterdag 10 december 2022 was het dan zover. De datum die op menig kalender rood (zwart) omcirkeld stond want Vrouwen 1 van SVVN kwam op bezoek bij Vrouwen 1 van DES. De derby der derby’s!
Alle beloften van de klimaatridders ten spijt dat we zouden afstevenen op een subtropisch klimaat door Global Warming was en bleef het deze dag ijzig koud. De temperatuur kwam nauwelijks boven het vriespunt. Zelfs het kunstgras leek het koud te hebben want het was wit uitgeslagen terwijl er geen sneeuw lag.

Het was zelfs zo koud dat enkele reservespeelsters, laten we ze voor het gemak Laura en Nienke noemen, besloten de warming-up maar aan tafel zittend in de kantine te doen. Ze waren wel zo sportief om te melden dat ze in gedachten bij de basisspeelsters op het veld waren. Een hele troost.

Vooraf bij de bespreking waren een aantal dames uit Daarle weer zo vriendelijk de boetepot te spekken door net te laat binnen te komen. De boetepot die overigens beheerd wordt door Nienke en Sunihta. Op de vraag van trainer Bert Huesken aan Nienke waarom ze niet had afgemeld voor de training van maandag en of ze zichzelf dan toch wel een boete had gegeven luidde het antwoord dat ze dit niet had kunnen doen vanwege de grote stroomstoring in o.a. Nijverdal van maar liefst 20 minuten. Het lijkt er toch op dat e.e.a. inmiddels in de boetepot is opgenomen.

Bert Huesken begon aan deze derby met de volgende 11 basisspeelsters: Desiree, Kirsten, Marijke, Daphne, Bente, Milou, Anouk, Ester, Aline, Sacha en Loes. Bente en Loes hadden al een wedstrijddeel in de benen zitten door aan te treden bij de brigade MO20 van Marco Nijenhuis. Die wisten opnieuw een prachtige 4-1 overwinning uit het vuur te slepen (nou ja, vuur…). Als dank voor het meedoen van Bente en Loes mochten de reserves, in dit geval Laura, Nienke en Romee, gebruik maken van door Marco zelf meegenomen slaapzakken en een deken. De dank van de dames was groot!

We moesten het deze zaterdag stellen zonder Elianne en Marieke. Mooi was het dat Aline voor het eerst na haar langdurige blessureleed in de basis startte en de 90 minuten vol maakte.
Trainer Bert kende de SVVN vrouwen als geen ander want hij was een tijdje hun trainer geweest.

Tja, levenskeuzes…..

Belangrijkste dat hij de dames meegaf was de bal te blijven rondspelen, dus geen lange ballen en belangrijk: laag schieten want de keepster was sterk in hoge ballen. Of het aan de kou lag dat dit niet doordrong bleek in de 1e 20 minuten toen schoten van Bente, Loes, Sacha, Milou en Aline allemaal de lucht invlogen i.p.v. over de grond. Makkelijke prooien voor de keepster dus. Er leek zich daarmee een kopie van de wedstrijd tegen Vogido te ontrollen. DES dat prachtig combinatiespel liet zien, van achteruit opgebouwd door Desiree, Kirsten en Marijke via de backs Bente en Daphne. Het middenveld was volledig in handen van Milou, Anouk en Ester die kwistig strooiden met passes op Aline, Loes en Sacha. Helaas waren niet alle eindpassen nauwkeurig en de schoten zoals gezegd meestal te hoog. Zo sloop langs de kant de angst erin dat, net als tegen Vogido, 1 counter zou kunnen leiden tot een tegendoelpunt. Zo ver kwam het gelukkig niet want ook verdedigend was DES oppermachtig. In de hele wedstrijd, ja u leest het goed in de hele wedstrijd, was er slechts 1 momentje van onachtzaamheid waarbij een verkeerder terugspeelbal leidde tot een schot van SVVN dat naast ging. Het zou de enige kans van de hele wedstrijd blijken voor SVVN.

DES hield gelukkig het hoofd koel, niet echt moeilijk met dit weer, en in de 24e minuut werd dan toch de ban gebroken. Ester lanceerde met een steekpass Sacha en die besloot nu toch maar eens naar de trainer te luisteren en de bal laag in te schieten. U raadt het al: 1-0 voor DES, met een beetje hulp van de keepster. Sacha was ondanks een week niet voetballen het scoren dus nog niet verleerd. U weet wel: 8x tegen Excelsior. De teller zou vandaag op 1 blijven staan, maar dat was genoeg.

Ondertussen was Laura in het veld gekomen voor de moegestreden Bente, die zoals gezegd bijna een hele wedstrijd bij MO 20 in de benen had. DES bleef volop aanvallen met geweldig combinatievoetbal dat leidde tot een technisch hoogstandje van Anouk die zo verrassend goed opendraaide dat ze 2 tegenstanders in 1 keer het bos instuurde. De daaropvolgende steekpass bereikte net Sacha niet. Het zou een fantastische assist zijn geweest. Later in de wedstrijd zou Nienke het kunststukje van het prachtig opendraaien herthalen. Aanval na aanval werd afgevuurd op het SVVN doel, met prachtige passes van Ester en Milou. Uit 1 van die passes was het Aline, onze doelpuntenmachine, die van zo’n 25 meter verwoestend uithaalde. De bal belandde in 1 streep in het dak van het doel en de 2-0 was een feit. Geen laag schot dus, maar omdat het zo’n beauty was zag de trainer het voor deze keer door de vingers.

Even later was er een prachtige voorzet vanaf de rechterkant van Milou die helaas niet op waarde werd geschat. De bal zeilde over alles en iedereen heen en belandde op de linker vleugel voor de voeten van Laura. Die dacht wat Milou kan dat kan ik ook en ook zij leverde een geweldige voorzet af. Ditmaal wel op waarde geschat en het was Ester die ineens uithaalde. Helaas werd haar schot geblokt. Ook dit zou een beauty zijn geweest. In de 35e minuut was het Sacha die een schot zag afketsen op de paal. De terugstuitende bal werd door Aline ineens ingeschoten, maar te gehaast want de bal vloog voorlangs, ondanks het lege doel. Ook onze doelpuntenmachine kan het vizier dus weleens niet op scherp hebben staan. Ze zou het even later ruimschoots goedmaken!

Daarvoor viel er nog een geweldige poeier van afstand te noteren van Loes die rakelings over het doel verdween. Even later herhaalde ze dat kunstje, maar ditmaal ging het prima schot rakelings naast. Het bleef eenrichtingsverkeer tot aan de rust met meerdere schoten van Anouk, die na in een fel duel een schoen te zijn verloren, nog een keer in haar eigen schijnbeweging trapte en met de linker voet de bal net voor de gretige rechter voet wegtikte. Ze had pas door dat ze een schoen had verloren toen één van de 2 voeten wel heel koud aanvoelde. Even later was er nog een schot van diezelfde Anouk, na een steekpass van Aline, dat net op het laatst van de goal afzwaaide. Het zou een mooie treffer zijn geweest en ook verdiend voor de hardwerkende Anouk op het middenveld heersend samen met Ester en Milou. Ondertussen verzorgde Loes een aantal prima corners waarvan er één door Aline ineens op de schoen werd genomen. Helaas verdween de bal net langs de verkeerde kant van de paal. Een vrije trap werd nog even naar Nederlands voorbeeld verrassend uitgevoerd door Ester die zich net buiten de 16 aan liet spelen. Waar iedereen een schot verwachtte deed Ester de Teun Koopmeiners variant door de bal slim de 16 in te spelen. Helaas was nog niet iedereen op het niveau van Ester aanbeland, want de steekpass werd niet begrepen.

Toch was het voor de rust uiteindelijk voor een 3e keer raak. Een komische speelfilmscene voor 2 speelsters, Anouk en Aline, voor het doel van SVVN, bijna op de doellijn, met hakjes, intikkertjes, schoten en schotjes. Het had allemaal veel weg van de klassieke ‘comedy capers’. Het was vermakelijk om te zien hoe ze hun best deden om elkaar de kansen te gunnen, maar de bal niet in het doel zagen verdwijnen. Op het laatst was het Aline die er klaar mee was en de bal bijna op de doellijn staand dusdanig de lucht in schoot dat deze via de onderkant van de lat achter de inmiddels duizelig geworden keepster belandde. Nadien vielen er nog schoten van Milou en Ester te noteren, beiden van zo’n 20 meter. Ze werden beiden knap gekeerd door de keepster. Aldus werd de rust bereikt met een 3-0 voorsprong. Het zal duidelijk zijn dat dit dik verdiend was. Ook het dubbele aantal doelpunten zou trouwens niet geflatteerd zijn geweest.
In de rust was het Bert die de zaak nog weer even op scherp probeerde te zetten, maar daarbij te maken kreeg met een eigenschap van vrouwenvoetbal: een weerwoord. Bert berustte in zijn lot. 

Nienke en Romee kwamen direct na rust in het veld voor Loes en Marijke. DES ging door waar het gebleven was: aanvallen, aanvallen, aanvallen. Vooral de doelpuntenhonger van Anouk en Aline was opvallend. Een snoeihard schot van Anouk belandde in de winkelhaak van het doel, helaas echter aan de verkeerde kant. Een geweldige solo van Aline, die 3 verdedigsters doldraaide, resulteerde in een schietkans en 2 rebounds, maar de bal wilde er niet in. In de 50e minuut was het wederom Aline die een prachtig aangesneden corner van Anouk weer ineens bij de 1e paal op de schoen naam, helaas ook nu weer net naast. Het had beter lot verdiend. Ook Romee deed van zich spreken door een prachtige 1-2 met Anouk, uiteindelijk resulterend in een schot van Anouk. Was het ditmaal wel over de grond, vloog de bal net voorlangs. Even later was het weer Romee die op rechts veel sneller was dan haar tegenstander. De prima voorzet kon door Sacha net niet in een doelpunt worden omgezet.

Opnieuw een geweldige corner van Anouk werd door Sacha ineens met de binnenkant voet richting doel gestuurd maar op miraculeuze wijze verdween de geweldige inzet via de keepster over het doel. Vervolgens was het de beurt aan Laura die zelf een combinatie opzette met Sacha en via Aline de bal terug voor de voeten kreeg. De keiharde uithaal vloog net over het doel. Toch duurde het ook nu weer tot de 67e minuut voordat DES wist te scoren. Loes lanceerde met een prima pass Romee langs de lijn. Haar voorzet op maat belandde in de voeten van Aline. Die kapte in 1 beweging een verdedigster en de keepster uit en kon toen eenvoudig intikken: 4-0.

Loes had even van haar welverdiende rust mogen genieten, nadat ze dus ook al was aangetreden bij MO20. Ze was samen met Marijke terug in het veld gekomen voor Milou die nog moest werken en Kirsten die het krachtsverschil even demonstreerde door op de middenlijn met de armen over elkaar te gaan staan terwijl haar collega’s in de aanval waren. Loes liet nog een keer van zich spreken door een corner ineens op de paal te schieten. Iedereen had haar vandaag het doelpunt gegund. Het mocht helaas niet zo zijn, maar de inzet en de assist bij de 4-0 maakten veel goed. Wat volgde was de kou die in de benen ging zitten. Het deed Ester verzuchten toch ook maar eens met het rechterbeen te gaan oefenen want linksbenig als ze is was haar rechter voet de hele wedstrijd niet op temperatuur te krijgen. Toch legde ze met links de bal nog even breed op Laura, die op haar beurt Sacha langs de lijn de diepte instuurde. Sacha sneed naar binnen en net op tijd speelde ze de bal af op de geheel vrijstaande Aline die met een strak schot, jawel: laag, wel raad wist met dit cadeautje: 5-0 in de 73e minuut.

Wat restte was nog een prachtige 1-2 tussen Aline en Romee waarbij de lob van Aline net op het dak van het doel belandde. Absoluut het vermelden waard waren zoals gezegd het prachtige opendraaien van Nienke die Sacha lanceerde en een kopbal van Romee, toch niet de grootste op het veld, uit een voorzet van Aline die in de handen van de keepster eindigde. De uitstekend leidende scheidsrechter Gerrit Hemmink vond het ook tijd de warme kantine op te zoeken en zonder blessuretijd bij te trekken floot hij af. Iedereen kon ermee leven. \Ook hij had 5 vinkjes op zijn papiertje staan en dus kon Nienke de stunt van Excelsior met een weergaloos doelpunt niet herhalen. En dat nog wel terwijl ze Harry en Leny Poorterman als hartstochtelijk meelevende fans langs de lijn had staan. 2023 moet dan maar haar jaar worden. 

Speelster van de dag werd keepster Desiree omdat ze zo dapper was de hele wedstrijd te blijven staan. Het enige waar ze namelijk mee van doen kreeg waren terugspeelballen. Het was ook na afloop zelfs zo koud dat de staf van DES VR1 in de kantine koffie bestelde, i.p.v. het gebruikelijk gerstenat. Dat zou later (ruimschoots) goedgemaakt worden. Een dik verdiende 5-0 overwinning dus in de derby der derby’s, die geen echte derby werd. Het niveauverschil was daarvoor eenvoudigweg te groot. Wat DES zich kan verwijten is dat de score niet hoger opliep, maar goed de boog kan niet altijd op 19-0 gespannen staan en het vertoonde veldspel, zowel verdedigend als aanvallend, was prima verzorgd, evenals het aantal gecreëerde kansen.

Nu maar eens eerst de winterstop door zien te komen. Een winterstop die, door de nederlaag van concurrent AZSV bij de andere concurrent De Zweef, met een 2e plaats wordt ingegaan. Helaas is het gat al wel 6 punten met De Zweef, mede door de dubieuze wedstrijd tegen Luctor en het onverdiende verlies bij De Zweef, maar de brigade van Bert Huesken kan tevreden zijn en vol goede moed volgend jaar uit de winterslaap ontwaken. Op 21 en 28 januari moet er immers 2x over ver worden aangetreden in achtereenvolgens Winterswijk en Aalten. Hopelijk zijn de weergoden ons dan wat beter gezind. Licht subtropisch zou al fijn zijn.

Pieter Molenaar

Hoofdsponsor:

Sponsorkliks